Πόλεμος εν όψει ..........

Έχουμε πόλεμο; Και αν ναι, με ποιόν ή καλύτερα εναντίον ποιών!!!
Δεν εννοώ πόλεμο με όπλα, τανκς, πλοία και αεροπλάνα.

Εννοώ οικονομικό πόλεμο που κάποιοι έχουν κηρύξει εναντίον της Ελλάδας με σκοπό το κέρδος δισεκατομμυρίων Ευρώ.
Κάποιοι άγνωστοι σε μας τους απλούς ανθρώπους, με πολλά χρήματα στις τσέπες τους …και όχι μόνο, επιδίδονται σε ένα παιχνίδι που μέχρι πριν λίγο καιρό μας ήταν εντελώς άγνωστο.
Το παιχνίδι φαίνεται να είναι…απλό! Κάποιοι ποντάρουν στην αδυναμία δανεισμού της χώρας λόγω… ας πούμε υψηλού δημόσιου χρέους και έτσι οι αγορές απαιτούν υψηλά επιτόκια για να μας δανείσουν. Η χώρα δανείζεται αναγκαστικά με τα επιτόκια που επιβάλλουν οι αγορές, και οι ίδιοι που δεν πιστεύουν στην ικανότητα της χώρας για δανεισμό… την δανείζουν, αποκομίζοντας υψηλά κέρδη!
Απλό και συνάμα πρόστυχο!
Ποτέ δεν κατάλαβα την τόσο μεγάλη μανία του ανθρώπου να κερδίσει χρήματα με οποιοδήποτε τρόπο, όπως δεν κατάλαβα γιατί οι Έλληνες δεν καταφέρνουν σε καιρό ειρήνης να ενώνονται και να μεγαλουργούν, αλλά μόνο σε καιρό πολέμου ξεχνιούνται τα οποιαδήποτε μικρά ή μεγάλα που δεν μας αφήνουν μονιασμένους.
Τώρα λοιπόν που οι Έλληνες έχουν μπροστά τους ένα πρωτόγνωρο οικονομικό πόλεμο, βλέπουμε μια ιδιαίτερα μεγάλη τάση για να ξεχάσουμε αυτά που μας χωρίζουν στην καθημερινότητα μας. Έχουν περιοριστεί οι κομματικές αντιδικίες, οι κομματικές συζητήσεις και όλοι μιλάμε για την οικονομική κρίση και πως θα βγούμε απ΄ αυτή.
Αν όμως οι πολιτικοί μας, κυβερνούσαν τη χώρα με μόνο κριτήριο το συμφέρον και το καλό του τόπου και αντί να διασύρουν τους Έλληνες ανά την οικουμένη, κοίταζαν να μην εκτροχιαστούμε, τώρα τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά. Ούτε οικονομική κρίση θα είχαμε ούτε θα εξευτελιζόμαστε διεθνώς.
Όμως τα λόγια είναι… λόγια. Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα!
Ανάμεσα σε όλα τα μέτρα που η κυβέρνηση εξήγγειλε για να βγούμε από τη κρίση, είναι και αυτό του ανοίγματος λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, για να καταθέτει κάθε Έλληνας ότι χρηματικό ποσό μπορεί ή θέλει, για να βοηθήσει τη χώρα να αντεπεξέλθει στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους.
Φαίνεται σαν ένα μέτρο, που κατά κάποιο τρόπο θα βοηθήσει τη κατάσταση. Προσεγγίζει το φιλότιμο του Έλληνα και ίσως το αίσθημα επιβίωσης σε έναν… έστω οικονομικό πόλεμο, αν και άλλοι τα φάγανε, κι’ από άλλους τα ζητούν, κι’ αυτό κι’ αν είναι αδικία….
Άλλη μια… Ελλάδα ζει στο εξωτερικό και μπορεί να βοηθήσει οικονομικά. Είναι οι Έλληνες μετανάστες, που βρίσκοντας κατάλληλες συνθήκες στις οργανωμένες χώρες του κόσμου, εργάζονται, δημιουργούν και μεγαλουργούν. Εξάλλου, εκατομμύρια συμπατριώτες μας που ζουν μέσα στη χώρα μπορούν άνετα να βοηθήσουν με λίγα ή πολλά χρήματα.
Όμως, εδώ υπεισέρχεται ένας αστάθμητος παράγοντας που λέγεται ‘’δυσπιστία του κάθε ένα από εμάς προς το Ελληνικό δημόσιο’’. Με λίγα λόγια δεν πιστεύει ο μέσος Έλληνας, είτε διαμένει στο εξωτερικό, είτε στην Ελλάδα, ότι τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα πάνε για το σκοπό αυτό. Όχι πως δεν έχει εμπιστοσύνη στον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή στον Πρόεδρο της Βουλής και το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Δεν εμπιστεύεται τις δαιδαλώδεις διαδικασίες του δημοσίου και των παρατρεχάμενων.
Εδώ θα έπρεπε ίσως να θεσμοθετηθούν ειδικές δικλείδες ασφαλείας, που θα εγγυούνταν ότι τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα πάνε σε ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ το σκοπό και ότι κάθε απόπειρα διασπάθισης θα αντιμετωπίζονταν με ιδιαίτερα αυστηρό τρόπο. Και η ιδιαίτερα σημαντική αυτή σημείωση, να γραφόταν με εμφανέστατα γράμματα στη διαφήμιση που προβάλλεται από κρατικά και ιδιωτικά κανάλια της Ελληνικής τηλεόρασης.
Εκτιμώ ότι η υφήλιος θα έτριβε τα μάτια της με την ανταπόκριση που θα είχε μια φερέγγυα και σοβαρή τέτοια προσπάθεια και η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους μας, δεν θα είχε την ανάγκη των κάθε λογής σπεκουλαδόρων της υδρογείου!
Γιατί, πιστέψτε με, έχει θιχτεί ο εγωισμός και η περηφάνια ενός ολόκληρου λαού!