Ο Άγιος Βασίλειος νίκησε το Χριστό

Στην αρχή ήταν ο Χριστός. Μετά ο Χριστός και ο Άγιος Βασίλειος. Ύστερα ο Άγιος Βασίλειος και ο Χριστός. Τώρα είναι μόνο ο Άγιος Βασίλειος.

Τις ημέρες αυτές αμέτρητοι «παππούληδες» με κόκκινο σκουφί, κάνουν απόβαση από θαλάσσης, ξηράς και αέρος, με οποιοδήποτε μέσο, έλκηθρα, αεροπλάνα, σκι, πατίνια, έτοιμοι να προσφέρουν δωράκια, ενσαρκώνοντας μία ονειρώδη επιθυμία του ανθρώπου, να παίρνει χωρίς να δίνει, χωρίς να χρειαστεί να κοπιάσει.

Ο μαθητής σιγά-σιγά εκτόπισε το δάσκαλο, αφού την περίοδο του ανταγωνισμού ο Άγιος ήταν μία πολυσχιδής μορφή, που μπορούσε να μεταμορφωθεί από καλοκάγαθο παππούλη με κόκκινη ρόμπα, σε ημίγυμνο κουνελάκι με κόκκινο σκούφο, ενώ ο δάσκαλος παρέμενε ένα άβουλο στατικό και καθηλωμένο βρέφος χωρίς προσωπικότητα.

Ήταν λογικό τελικά ο κόσμος να προτιμήσει αυτόν που φέρνει δώρα από αυτόν που τα ζητά.

Η αέναη ευθυμία που ενσαρκώνει ο Santa Claus υπερίσχυσε της θνησιγενούς συγκίνησης μπροστά στο θείο βρέφος, η φάτνη με τους μάγους, τις καμήλες, τα μοσχαράκια και την «αγία οικογένεια», άρχισε σιγά-σιγά να αραχνιάζει, ενώ εμφανίστηκαν οι πρώτοι βοσκοί που ήρθαν να προσκυνήσουν φορώντας κόκκινο σκούφο.

Η ανθρωπότητα πορεύτηκε μεταμορφώνοντας με τους αιώνες τους θεσμούς της, τα Χριστούγεννα, οι αποκριές, αντικατέστησαν παλαιότερες ανάλογες γιορτές, αλλά δεν έχω υπόψη μου άλλο παράδειγμα τόσο τρανταχτό, όπου μπροστά στα μάτια μας να συντελείται η αλλοίωση ενός θρησκευτικού-εορταστικού θεσμού, και ως προς το αντικείμενο λατρείας του και ως προς το πνεύμα του.


Τι να πω!.. ΚΑΛΑ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΙΑΤΙΚΑ λοιπόν.